Kapituła 13.

1. Gdybych mówił języki ludzkiemi i Anielskimi, a miłości bych nie miał, stałem się miedzią brząkającą, abo cymbałem brzmiącym.
2. I gdybych miał proroctwo i wiedział wszytki tajemnice i wszelką naukę, a gdybych miał wszelką wiarę, żebych też i góry przenosił, a miłości bych nie miał, nicem nie jest.
3. I gdybych wszytki majętności moje rozdał ubogim, a podałbych ciało moje abych był spalon, a miłości bych nie miał, nic mi to nie pomaga.
4. Miłośćci jest cierpliwa, dobrotliwa, miłość nie zajźrzy, miłość nie jest harda i nie nadęta.
5. Miłość niczym się nie brzydzi jakoby nieprzystojnymi, nie szuka co jest jej, nie bywa wzruszona ku gniewu, nie myśli złego.
6. Nie raduje się z niesprawiedliwości, ale się weseli z prawdy.
7. Wszytko znosi, wszytkiemu wierzy, wszytkiego się nadziewa, wszytko cierpi.
8. Miłość nigdy nie odpada, choć i proroctwa będą zgładzone, języki ustaną i umiejętność będzie zniszczona.
9. Abowiem po części znamy i po części prorokujemy.
10. Ale gdy przyjdzie to co jest doskonałego, tedy to co jest po części zginie.
11. Gdym był dziecięciem, mówiłem jako dziecię, myśliłem jako dziecię, rozumiałem jako dziecię, lecz gdym się stał mężem, zatarłem ty rzeczy, które dziecinne były.
12. Abowiemci teraz widziemy przez zwierciadło i przez podobieństwo, ale w on czas oblicznie uj źrzymy. Teraz znam po części, a w on czas poznam jako nauczon będę.
13. A terazci trwa wiara, nadzieja, miłość. Ty trzy rzeczy, a z nich nawięcsza jest miłość.